Vaak word je in een voetbalcompetitie geplaatst waar je naar uitkijkt om tegen een bepaald team te spelen. Meestal zijn dat teams waar een vriend van je in speelt of waar je zelf voor hebt gespeeld of waarbij de rivaliteit in de loop der jaren verergerd is geworden. Een club als SV DWO is een geval apart. De meeste jongens van SV Oosterheem zijn namelijk opgegroeid bij SV DWO.
Bij aankomst was het al duidelijk dat wij door een bepaalde groep van SV DWO wel warm werden verwelkomt en door een andere groep kregen we scheve blikken toegeworpen. In de kleedkamers heerste er al een gevoel dat het vandaag moet gaan gebeuren. Alhoewel we in een mindere reeks zitten weet iedereen dat er vandaag gewonnen moest gaan worden.
De warming-up verliep erg vlot en de spelers van de beide teams hadden er erg veel zin in. Een voorbode voor een leuke pot voetbal.
De laatste woordjes werden gewisseld en de teams mochten aantreden op het veld. Na 5 minuten koud op het veld te hebben gestaan klonk dan eindelijk het eerste fluitsignaal. De eerste minuten zag men duidelijk dat er 22 wat nerveuzer overkomende spelers stonden te voetballen zoekende naar een opening. Maar 7 minuten in de eerste helft was het raak. De thuisclub tekende voor het eerste doelpunt van de wedstrijd. Een makkelijk weggegeven vrije trap werd op een knullige manier in het doel gewerkt door de verdediger van de thuisspelende team.
Daarna werd er een storm verwacht aan de kant van SV Oosterheem maar die kwam niet. Sterker nog, het was juist SV DWO die het betere van het spel had.
Gelukkig voor SV Oosterheem kwam de gelijkmaker na 20 minuten spelen. Net toen er wat meer veldoverwicht kwam door de uitclub werd dit ook beloond met een doepunt. Een aanval langs de zijlijn bracht de spits in stelling om de keeper te passeren en te scoren.
De 1-1 viel op een goed moment want dat is wat SV Oosterheem nodig had. De ruimtes werden beter gevonden en de spelers speelden wat soepeler. In de 35e minuut was het weer raak! En weer was het de spits van SV Oosterheem die scoorde, ditmaal voor de 1-2. De verdediging van SV DWO was even niet aan het opletten en dat moeten ze niet doen. Een klein gaatje in de verdediging en de bal werd afgegeven aan de spits die de bal op koelbloedige wijze afrondde.
Voor SV DWO was dit natuurlijk een flinke tegenslag, in eigen huis achter komen te staan terwijl je nog zelf de openingstreffer produceerde. In de resterende 10 minuten na het 3e doelpunt van de wedstrijd gebeurde er vrij weinig, een aantal schotkansjes en een paar standaardsituaties konden de score niet doen veranderen.
In de rust werden er veel onderwerpen besproken. Want hoe komt het dat wij zo slecht speelde? En hoe komt het ondanks het slechte spel dat we alsnog voor staan? Hoe gaan we de 2e helft aanpakken? Dat waren de hoofdpunten in het kwartiertje pauze.
Na de thee (of moet ik limonade zeggen) liepen de teams weer het strijdveld op voor de laatste 45 minuten om te zien welke jongens de 3 punten mee mochten nemen.
De scheidsrechter keek op zijn uurwerk en blies op zijn fluitje voor een spectaculaire 2de helft. Grote wolkenpartijen vormde zich boven het veld en het ging zo erg stormen dat zelfs een paraplu geen nut meer had. Maar voetbal is en blijft een oorlog en dat kan je ook niet eventjes stopzetten. Het vochtige veld had een positieve werking voor de DWO’ers want in de 49e minuut maakte ze de gelijkmaker. Een van de kleinste jongens van het veld mocht de bal van heel dichtbij vrij inkoppen en zo werd de stand weer gelijk gebracht.
Met 2-2 als tussenstand gingen de teams weer gretig opzoek naar een voorsprong, en de voorsprong kwam geheel tegen de verhoudingen in aan de kant van SV DWO. De scheidsrechter zag namelijk een overtreding in een correcte sliding binnen het 16-metergebied en de bal werd op de stip gelegd. Protesten hadden geen zin want dat werd bestraft met een gele prent. In de tweestrijd tussen de keeper van SV Oosterheem en de spits van SV DWO was het de spits die het won, de keeper zat er goed bij, alleen de bal ging net iets te ver de hoek in.
Grote glimlachen op de gezichten van iedere DWO’er want ze stonden voor tegen een ploeg waar ze eerder dit jaar klop van hadden gekregen met 5-1. En om de mensen van DWO nog meer te laten lachen gaf de scheidsrechter zelfs een rode kaart aan een speler van SV Oosterheem wegens vermeend natrappen. Volgens neutrale ouders langs de kant waren 2 jongens met elkaar in het duel, het was notabene een speler van SV DWO die nog de laatste tik gaf! Maar de scheidsrechter was erg zeker van zijn zaak en liet doorspelen met 12 tegen 10.
Met 30 minuten op de klok en één speler minder op het veld leek het een onmogelijke opgave voor de jongens van SV Oosterheem om de score te doen keren.
Maar als men dit team een klein beetje kent dan weet men ook dat zij blijven vechten tot op de laatste minuut. Steeds meer risico’s werden er genomen en voorin kwamen er steeds meer kansen. Tot resultaat leidde dit echter niet, de defensie van DWO had alles erg goed in orde. Door het nemen van steeds meer risico’s kwam er meer ruimte in de verdediging van de uitspelende club. Dit gaf meer mogelijkheden voor de thuisspelende club om te scoren. Gevaarlijk werd het echter nog niet. Goed verricht keeperswerk zorgde ervoor dat DWO niet uitliep.
Met nog 75 minuten op de klok begon de tijd te dringen voor de manschappen van Rinus en Pancho. Dus er werd meer geforceerd om tot een gelijkmaker te komen. En de gelijkmaker die kwam er ook! In de 77e minuut was het de spits die de keeper weer wist te verschalken in een 1-op-1 situatie. Spelers van SV DWO waren woest omdat zij dachten dat het buitenspel was, echter was het de assistent scheidsrechter die van niks wilde weten.
3-3 als tussenstand geeft een mooie inzicht over de wedstrijd; 2 teams die ver ervoor willen gaan, alles op alles zetten om te scoren, veel steekjes laten vallen hier en daar, veel doelpunten en alles is geoorloofd voor de 3 punten.
Als er een naam gegeven moest worden aan de laatste 13 minuten had het geheten: De dood of de gladiolen. Na de aftrap gingen de beide teams met elkaar voetballend op de vuist om de winnende treffer te produceren.
De grootste kans van de wedstrijd was voor SV DWO, de verdediger die het eerste doelpunt maakte kreeg een verkeerd weggewerkte bal van de puikspelende keeper van SV Oosterheem in zijn voeten. Van 16 meter afstand en een leeg goal had hij net iets teveel tijd nodig om de bal aan te nemen waardoor de keeper net op tijd voor de bal kon duiken bij het schot. De bal ging maar net over de lat.
Daarna was het de beurt aan SV Oosterheem om misschien een doelpunt te kunnen maken. Maar voorin was het helaas slecht omdat 2 jongens vrij weinig kunnen uithalen tegen 5 verdedigers van SV DWO. De 90e minuut ging in en de scheidsrechter zei dat er nog 4 minuten extra bij kwamen. Genoeg tijd dus voor een doelpunt. Maar na 3 minuten in de blessuretijd zag je duidelijk dat de spelers een 3-3 wel best vonden.
De verdediging van SV Oosterheem had voor het laatst de bal aangeraakt en gaf de bal naar de zijkant om te kijken of er heel misschien nog wat te halen valt. Aan de zijkant bevond zich de aanvaller met 2 man om zich heen en leek te bal te verspelen. (De meeste mensen op het veld en langs de lijn waren al aan het denken wat er in de 3e helft gedronken moest worden.) Maar de aanvaller vond een klein gaatje tussen de 2 verdedigers en bracht zo de bal voor het doel. De voorzet was niet zo al te best maar de bal kwam toch voor het doel. Een instormende aanvaller van SV Oosterheem rook zijn kans en ging vol voor de bal. Met een verdediger naast hem was hij toch eerder bij de bal en nam het leer vol met links op de slof.
De keeper van SV DWO zag de bal hard de kruising ingaan en iedereen die SV Oosterheem een warm hart toe draagt ontplofte! In de allerlaatste minuut van de wedstrijd kwam de score op 3-4!
Alle spelers van de uitclub vierde een 1minuutsfeest bij de cornervlag. Strijdend met passie, emotie, vechtlust, de wil om te winnen, initiatiefneming, kwaliteit en wilskracht zorgde ervoor dat SV Oosterheem ondanks een ondertal situatie toch nog weet te winnen van SV DWO.
Een aantal seconde na de aftrap floot de scheidsrechter voor het einde van de titanenstrijd. Gejuich barst los bij SV Oosterheem en de spelers van SV DWO wisten niet hoe snel ze hun eigen kleedkamers moesten opzoeken.
Shirtjes gingen uit, armen gingen de lucht in, vrolijke gezichten en bij niemand kon de dag meer stuk. Een fotootje hier en daar en de spelers keerde terug naar de kleedkamers om zich warm om te kleden en verder te feesten.
Deze wedstrijd zal voor eeuwig herinnerd worden. Maar deze wedstrijd heeft ons zeker geleerd dat een wedstrijd nooit is afgelopen voordat het laatste fluitsignaal heeft geklonken, ook heeft deze wedstrijd geleerd hoe je moet knokken voor je punten, hoe je ondanks slecht spel toch beter kan zijn dat je tegenstander.
Wij namens SV Oosterheem A1 hebben al bijna onze doelstelling gerealiseerd: 6 punten pakken van SV DWO A1 en in de competitie boven hun eindigen.
Het is ook een feit dat de kern van dit elftal nog nooit heeft verloren van een selectieteam binnen SV DWO